SANAL KUMAR BAĞIMLILIĞI
Müslüman Türk milleti, başında “milli” olan her kuruma ve değere ayrı bir önem verir. Milli Eğitim, Milli Savunma ve Milli İstihbarat gibi kurumlar toplumun geniş kesimleri tarafından saygıyla karşılanır.
Ancak “Milli Piyango” ismi söz konusu olduğunda farklı bir durum ortaya çıkmaktadır. Çünkü kumar ve şans oyunları, hem dini hem de toplumsal açıdan uzun yıllardır tartışma konusu olmuştur.
Son yıllarda devlet kurumları ve sivil toplum kuruluşları, özellikle dijital kumar ve sanal bahis bağımlılığıyla mücadele etmek için çeşitli çalışmalar yürütmektedir. İnsanları maddi ve manevi açıdan sömüren bu alışkanlıkların önüne geçebilmek adına projeler geliştirilmekte, toplantılar düzenlenmektedir.
Ben de geçtiğimiz günlerde HUDER tarafından düzenlenen “Sanal Bahisle Mücadele ve Aileyi Bilinçlendirme Projesi” toplantısına katıldım. Konuşmacıların ortaya koyduğu çözüm önerileri değerliydi; ancak sorunun büyüklüğü karşısında zaman zaman çaresizlik hissi de dikkat çekiyordu.
Bugün bir ailenin yalnızca bir cep telefonu üzerinden sanal bahis ve kumar nedeniyle dağılabildiğine şahit oluyoruz. Yetkililer bir internet sitesini kapattığında, aynı yapı farklı bir isim veya işaretle yeniden faaliyet göstermeye başlayabiliyor. Bu durum, mücadelenin ne kadar zor olduğunu göstermektedir.
Böyle bir ortamda, adı hâlâ “Milli Piyango” olan bir kurumun varlığı üzerinde yeniden düşünülmesi gerektiğini düşünüyorum. 5 Temmuz 1939 tarihinde kurulan ve 2020 yılında özelleştirilen Milli Piyango, bugün çeşitli şans oyunlarını bünyesinde barındırmaktadır. Devlet de bu oyunlardan vergi geliri elde etmektedir.
Sokakta yürürken kazı kazan satan birçok noktaya rastlamak mümkündür. Bu satış noktalarının önünde heyecanla bilet veya kart alan insanların sayısı da az değildir. Şans oyunlarının bazıları masum bir eğlence gibi görülse de, bu alışkanlıkların zamanla daha büyük kumar ve bahis bağımlılıklarına kapı aralayabildiği yönünde ciddi endişeler bulunmaktadır.
Bu nedenle, sanal kumar ve bahisle mücadele kapsamında Milli Piyango ve bağlı oyunların da yeniden değerlendirilmesi gerektiğine inanıyorum. Kurumun isminden başlayarak faaliyet alanlarına kadar kapsamlı bir düzenleme yapılması faydalı olabilir.
Ayrıca:
Sanal bahis ve kumar faaliyetlerine yönelik yaptırımlar güçlendirilmelidir.
Cep telefonu üzerinden erişimi zorlaştıracak teknik tedbirler alınmalıdır.
Mağdur ailelerle iş birliği yapılarak çözüm mekanizmaları oluşturulmalıdır.
Kumar bağımlılığı yaşayan kişiler için tedavi ve rehabilitasyon hizmetleri yaygınlaştırılmalıdır.
Kazı kazan benzeri oyunların kamusal alandaki görünürlüğü yeniden değerlendirilmelidir.
Kumarla mücadele, yalnızca yasaklarla değil; eğitim, bilinçlendirme ve toplumsal farkındalık çalışmalarıyla da yürütülmelidir.
Sonuç olarak, kumarın zararları konusunda toplumun bilinçlendirilmesi gerektiğine inanıyorum. Kumarla mücadele edilirken, bu mücadeleyi zayıflatabilecek çelişkilerin de tartışılması ve gözden geçirilmesi önem taşımaktadır.
