” İSTEME BENDEN MAKBER…! ”
Hurşit Atalar,
60 yaşlarındayken 1915 yılında Ruslar Karadeniz Bölgesini işgal etmeye başlarlar. Bunun üzerine silahlanır ve Ruslar’a karşı savaşmak için üç arkadaş Şalpazarı-Geyikli’den ayrılırlar.
Uzun çete savaşlarından sonra, Çarşıbaşı(İskefiye) İlçesi içinden denize dökülen dere boyunda, sahilden 6-7km. içeride bulunan Serpil Köyü’nün doğu yamaçlarının tepesinde Rus kurşunlarına hedef olur ve yaralanır. Arkadaşları onu, yaralı halde cephe gerisine, aşağı dereye doğru indirirler. Dere kenarına, değirmenin yanına kadar getirirler. Ölmek üzere olan Hurşit Atalar; ‘Ölüyorum; beni burada değirmenin yanında bırakın. Benim de köyümde böyle bir değirmenim var, kendimi köyümde sanıyorum; buraya defnedin. Bana su verin!..’ diyor.
Arkadaşları su verirler ve çok geçmeden şehadet mertebesine erer; Peygamberlikten sonraki en yüce Cennet makamına ulaşır.
Şehit olan Hurşit Atalar’ı, arkadaşları Hurşit ve Ali Karagöz, elleriyle, tırnaklarıyla çalı-çırpı ile acele olarak kazdıkları mezara(çukura) defnederler.
Aradan yıllar geçer… Yaklaşık 70 yıl… Bu yetmiş yıl süresi boyunca Serpil Köyü Değirmeni yanında bir şehit mezarı olduğunu kimse bilmez. Bir ‘sessiz yığın’da ‘vatan kalbinin attığını’ bilen yoktur…
Ancak Serpil Köylüleri, bazı geceler burada silah kuşanmış bir askerin görüldüğünü; bu askerin dere kenarında abdest alıp namaz kıldığını; dere kenarında bazen ışık görüldüğünü, buraya nur indiğini ifade ederler ve buradan geceleri çekindiklerini anlatırlar.
Yıllar, bu menkıbe ve zuhuratla geçip gider. Derken, 1980’li yılların başında büyük bir sel, herşeyi açığa çıkartır:
Bu sel, köprüyü ve değirmeni silip süpürür. (Yerine yenisi yapılan eski köprünün ayakları, bugün hala yerinde durmaktadır). Anlatıldığına göre; herşeyi silip süpüren sel, içinde şehit Hurşit Atalar’ın yatmakta olduğu yere hiç zarar vermez. Ancak, mübarek cesedin ayakları açılır. Sel sonrası bu durumu yöre halkı görür.
Serpil köylüleri mezarı açarlar. Yine anlatıldığına göre; daha ilk günkü gibi taptaze bir cesetle karşılaşırlar. Serpil Köyünden olan ve Trabzon’da esnaflık yapan Ali Emir adlı kişi, bu şehite sahip çıkar. Ali Emir’in önderliğinde Serpil Köylüleri, buraya uygun bir mezar yaparlar. Bu olay, çevreye yayılır. Resimde, sonradan yapılan anıt mezar görülmektedir.
Araştırma:
Abdullah GÜLAY 🌹🌙
Kaynak eser: Ağasar Çepni Kültürü Geyikli
(Kültür-Araştırma-Derleme)
