Nahit İmaç Yazdı
FİLİSTİNDE ÇOÇUK OLMAK YAŞAM MÜCADELESİ
Nahit İMAÇ
Bugün dünyanın gündeminde Filistin ve Gazze yaşanan vahşetle lanetlenmektedir. Bu olayın başında çocukların çektiği açılar gelmektedir. Konumuz Filistin ve çoçuklar olunca bu konuda TÜRKSAV’ın 1998 yılında yayınlamış olduğu “100 Ülkeden Çocuk Şiirleri “ konu kitabı kütüphanemde incelemek ihtiyacı duydum. Yine baktığımızda bir çok şair ve yazar “Filistinde çocuk olmak “ temalı şiir ve yazılar yazmışlardır öyle ki; bunlar günümüzde kitaplaşarak canlı olarak günümüzde tanık olarak gelecek nesillere aktarılmalıdır.
Türk Dünyası Yazarlar ve Sanatçılar Vakfı (TÜRKSAV) Başkanı Yahya AKENGİN’in sunuşunu yazdığı:
…”Yeni doğan her çocuk, dünyanın yeniden kurulması ümidini verir.Her çocuk yeni bir başlangıçtır. İnsanlık, çocukların güzel yüzlerine, sevgi dolu dünyalarına baktıkça ümitsizliği yenebilir.Her çoçuk masumdur. Her çocukta geleceğimizin dünyasını kurma cevherinin var olduğuna inanmak mümkündür.
Türkiye Cumhuriyeti bir yeni devlet olarak hayata geçerken, yeni bir dünya ve yeni bir insanlık özlemiyle başlamıştır.
Bu tür duygu ve düşünceler, temelde bütün insanlığın özlemidir., evrensel değerlerdir. Türkiye Cumhuriyeti bu ülke bağlılığını, bir adım daha ileri götürerek, 23 Nisanı “Uluslararası Çocuk Bayramı” ilan etmiştir. 23 Nisan’ın yer aldığı hafta boyunca, her yıl, dünyanın her ülkesinden Türkiye’ye gelen dünya çocukları, ruhlarındaki sevgileri paylaşıyorlar. Temeli sağlam dostluklar kuruyorlar. Gelecekte ülkelerinde söz sahibi olacak bu çocuklar, ülkelerini ve milletlerini de birbirine yaklaştıracaklar, barışı daha çok inanarak koruyacaklar.
Sürekli bombalanan topraklar, evlerinden zorla çıkarılanlar, yıllardır mülteci konumunda yaşamak durumunda kalanlar, bir yerden bir yere gidebilmek için sürekli İsrail askerlerinin kontrolünden geçmek zorunda olan insanlar ve tabii ki bütün bu sıkıntıların içinde yaşamaya çalışan çocuklar…
Filistin’de çocuklar her gün sistematik olarak travmaya maruz kalıyor. Bu baskılar elbette çocuklarda büyük acılara neden oluyor. Çoğu fiziksel olarak hayatta kalmayı başarabilse de psikolojik olarak paramparça oluyor. Filistin’de yaşayan çocuklar için en büyük mutluluk belki de sabah uyandığında ana babasının yanında olmasıdır. Çünkü her an şehit olabilir ya da tutuklanıp cezaevine götürülebilirler. Aslında en acısı da 10-15 yaşlarındaki çocukları bile sürekli gözaltına alıp korkutmaya sindirmeye çalışan bir İsrail ordusu gerçeği. Filistinli çocuklar dünyada askeri adalet sistemi ile yargılanan tek çocuklardır.
……Şiirlerle dile getirelim;
KUDÜS Kent’de, damın birinde
Çamaşırlar asılı duru akşam güneşinde:
Benim düşmanım bir kadının beyaz çarşafı,
Benim düşmanım adamın
Alnının terini silmek için kullandığı havlusu
Eski Kent’in göğünde
Bir uçurtma.
İpin öteki ucunda,
Bir çoçuk ama göremiyorum
Duvar yüzünden.
Bir sürü bayrak astık,
Bir sürü bayrakatılar.
Mutlu olduklarını sanalımdiye.
Mutlu olduğumuzu sansınlar diye.
YEHUDA AMICHAI (İSRAİL)
Çeviren :Yusuf ERADAM
MAPUSHANE HÜCRESİ
Mümkündür…
En azından bazen mümkündür…
Özellikle şimdi mümkündür
Mahpushane hücrende
Atlayıp atına
Kaçmak uzaklara…
Mahpushane duvarları yok olabilir
Mümkündür,
Hücre de sınırları olmayan
Uzak bir ülke olabilir:
-Duvarlara ne yaptın?
-Kayalara geri verdim.
-Ya tavana ne yaptın?
-Semere dönüştürdüm.
-Ya zincirlerin?
-Kalem yaptım onlardan da.
Gardiyan kızdı.
Sohbete son verdi.
Şiirde neymiş dedi.
Sonra da hücrenin kapısını sürgüleyi verdi.
Sabahleyin
Gene çıktı geldi
Seslendi:
-Bu sular da nereden geldi?
-Nil’den getirdim.
-Ya ağaçlar?
-Şam’ın bahçelerinden.
-Ya müzik?
– Kalp atışlarından.
Gardiyan öfkeden deliye döndü;
Sohbete son verdi.
Şiirlerini sevmedim dedi.
Sonra da hücrenin kapısını sürgüleyi verdi.
Ama akşama gene geldi;
-Bu ay nereden geldi?
-Bağdat’ın gecelerinden.
-Ya bu şarap?
-Cazayir’in bağlarından
-Ya bu özgürlük? Dün gece beni bağladığın zincirlerden.
Gardiyen öyle üzüldü, öyle üzüldü ki…
Geri verdi diye bana yalvardı
Geri verme ne olur
Özgürlüğümü.
Mahmut DERVİŞ (FİLİSTİN)
Çeviren: Yusuf ERADAM
ÇOCUKLARA SEVGİ VERİN
Boynunun bükük görem bir çocuğun,
Eğrilmiş sanırım bir direği dünyanın
Yaralı dertli öşelerine yeryüzünün,
Biraz çocuk gülüşleri serpilse diyorum.
Her biri bir müjde insanlığı Allah’tan,
Görebilsek, duyabilsek, sevebilsek…
Her çocuk, karanlıktan çıkan bir tan,
Onların kalbidir barışa vatan.
Söylendikçe bir ışık yumağına dönüşe,
Çığlık çığlığa bu şarkılar onların…
Değişse biraz, sürüp giden şu düzen,
Büyükler barışı öğrense küçüklerden.
Dar gelir bütün dünya, kalbi dar olanlara
Dünyanın mutlu ülkesini arayanlara
Çocukların ağlatılmadığı diyarlar gösterin…
Huzur yarışında bayrakları, çocuklara verin .
Yahya AKENGİN (TÜRKİYE)
